Pięć żywiołów nie istniej w sposób odizolowany od siebie, oddziaływują one na siebie na wiele sposobów. Relacje te pozostają w płynnej równowadze, która stanowi o człowieku jako całości. Z jednej strony zapewnia to osiągniecie względnej stabilności, z drugiej daje możliwość zmian, które są niezbędne do życia.
Pięć żywiołów jest nazwany także pięcioma przemianami. Ponieważ nie są to wielkości stałe. Stałe przemiany polegają na tym, że kolejne przemiany wyłaniają się z siebie nawzajem. Oznacza to, że jedna przemiana (element) stanowi podstawę kolejnej oraz jest uzależniona od poprzedniej. Każdy z elementów jest Dzieckiem poprzedniego i Matką następnego.

CYKLE PIĘCIU ELEMENTÓW

Dla lepszej przejrzystości relacje pomiędzy poszczególnymi elementami rozłożono na cykle:

Cykl odżywiania, stanowi podstawę wzajemnego równoważenia się Elementów. Wskazuje na to, że zdrowa Matka jest warunkiem zdrowego Dziecka, natomiast chora Matka może doprowadzić do choroby dziecka. (rysunek).
Cykl wyczerpania pokazuje, że stan danego elementu zależy nie tylko od stanu elementu poprzedniego Matki, ale także od stanu elementu następującego po nim Dziecka. Wystąpienie zaburzeń u Dziecka może doprowadzić do odebrania energii Matce.
Cykl kontroli (niszczenia), cykl ten ilustruje, że zdrowy element, wspomaga stan równowagi drugiego w kolejności po nim elementu. Babka może zapobiec sytuacji, kiedy Wnuk, stanie się za mocny, może go pohamować. Odwrotnie w razie choroby, zaburzony element może nadmiernie kontrować i tym samym osłabić element znajdujący się dwa miejsca za nim w tym cyklu.
Cykl kontrolujący jest bardzo często wykorzystywany w sztukach walki do zaburzenia równowagi pomiędzy elementami.
Cykl buntu cykl ten pokazuje sytuacje odwrotną do cyklu kontroli, kiedy to Wnuk wpływa na równowagę Babki.

Przedstawione cykle pokazują, że w owej płynnej równowadze tworzenie i niszczenie warunkują się nawzajem. Jeśli jakaś energia staje się zbyt mocna zaczyna ograniczać pozostałe, a tym samym im szkodzić.

PIĘĆ ELEMENTÓW W SYSTEMIE HUNG GAR KUEN

W systemie Hung Gar Kuen każdy z pięciu elementów ma określoną charakterystykę w technikach blokowania i ataku.

Ogień – charakteryzuje się szybkimi, prostymi uderzeniami i kopnięciami. Do momentu rozbicia obrony i pokonania przeciwnika. Tak jak błyskawica.
Metal – charakteryzuje się wykorzystaniem przedramion, uderzeń odwróconą pięścią (pięścią młotem), silnych bloków przedramieniem. Techniki metalu są wykonywane jako ruch opadający (tnący), który rozdziela i rozbija ataki przeciwnika. Podobnie jak techniki wykonywane ostrzem, szabli miecza czy noża. Przy wykonywaniu technik ręce w stawach łokciowych są lekko zgięte.
Ziemia – charakteryzuje się przede wszystkim mocnymi, stabilnymi, dobrze zakorzenionymi postawami. Uderzenia są bardzo mocne, skierowane w punkty witalne przeciwnika. Techniki wykorzystują skierowanie siły od dołu do góry.
Drewno – najczęściej wykonywane są jako techniki, w których jednocześnie wykonuje się blok i atak, w krótkim i średnim dystansie. Ramiona podczas wykonywania technik powinny łatwo dostosowywać się do ataków i bloków wykonywanych na różne strefy, tak jak drewno, które łatwo kształtować.
Woda – techniki tego elementu są wykonywane rękoma lub nogami na długim dystansie jedna po drugiej. Dlatego są one trudne do zablokowania. Bloki, ataki tymi technikami są jak następujące po sobie duże fale oceanu.